Małgorzata nauczyła się, że nie należy zostawiać chleba ani orzechów włoskich na wierzchu, bo znikną w tajemniczych okolicznościach . Nauczyła się, że otwarte drzwi od sypialni oznaczają , że po powrocie zastanie łóżko w nieładzie, a na pościeli świeże ślady czterech wielkich łap....

Ale ponieważ kobiety to słabe istoty i dają się wodzić na pokuszenie, pewnego dnia Małgorzata dała podkusić się diabłu i postanowiła, że mała blondyneczka powinna pójść do szkoły...

I tu się okazało, że mądra Małgorzata, to jednak głupek rzadko spotykany...

*   *   *  *   *

 Pisałam już, że Małgorzata to głupek rzadko spotykany?

A oto, co się wydarzyło:

Szkoła – to brzmi dumnie.

Nauczyciel – to autorytet.

Dlatego Małgorzata długo wybierała i wybrała szkołę z wieloletnią tradycją, prowadzoną przez znaną osobę, licząc na to, że mała blondyneczka trafi na dobrego nauczyciela, który pokaże jej, co jest dobre, a co złe i wytłumaczy jakie reguły rządzą ludzkim światem.

Nie zawsze jednak jest tak, jak sobie wymarzymy i jak być powinno.

- Pani od Saszy znowu bez kolczatki???? Chce się pani dalej tak mordować, nie da pani rady jej utrzymać!!!!

- Sasza nie ma jeszcze kolczatki? Przecież ona się niczego bez niej nie nauczy!!!

- No nareszcie do pani dotarło. Teraz jeżeli pies nie słucha – należy go szarpnąć i skrzyczeć, jeżeli dalej nie słucha – powalić na ziemię, to jest suka dominująca i nie ma pani z nią łatwo. No to róóóównaj! NOGA!

- Pies się rzucana inne psy? No to trzeba ją walnąć o ziemię, bo chce zdominować panią i psy.

- Pies się rzuca na ludzi – walnąć o ziemię i kupić kaganiec, to jest bardzo dominująca suka .Nie pomaga? No to pozostaje tylko obroża elektryczna.

*   *   *  *   *

Małgorzata płakała.

Nie wiedziała, dlaczego jej ukochana mała blondyneczka zamiast się do niej zbliżać, coraz bardziej się od niej oddala i zamyka w sobie. Dlaczego jest taka agresywna do nowych ludzi i nowych psów, skoro wcześniej z każdym się nieśmiało witała –teraz każdego chce pożreć w całości, bez ostrzeżenia, bez powodu?

Nie chciała jej stracić, ani oddać z powrotem do tego strasznego miejsca za bramą, skąd psy wychodziły takie, jakby ktoś wyssał z nich życie i zostawił samą skórę i kości.

 Pokochała ją całym sercem, a dzięki jej obecności siostrzyczka porzuciła swój wózek na kółkach i pomalutku wychodziła z domu, podpierając się dwoma ślicznymi, chromowanymi kulami.

Co dziwne – w domu Sasza zachowywała się jak najbardziej przytulasty i łagodny pies na świecie, poza domem – wstępował w nią jakiś zły duch, który zmieniał ją w żądnego krwi i mordu potwora.

A skoro tak – to przecież nie mogła być tak do końca zła.

Małgorzata zasiadła więc do komputera i szukała, szukała, szukała.... pisała, prosiła o pomoc....